ขี่ม้าชมดอกไม้ : รงค์ วงษ์สวรรค์

P1040385 

ขี่ม้าชมดอกไม้ : รงค์ วงษ์สวรรค์

สารคดีท่องเที่ยวแดนมังกร

สำนักพิมพ์ ภัคธรรศ

งานเขียนเป็นทั้งฟืนและไฟหุงข้าวในหม้อ มันไม่หมายถึงการฆ่าความหิวเท่านั้น การรับรู้และการครุ่นคิดโดดเดี่ยวอยู่ในหม้อเดีวยกันนั้น

การหมกหมุ่นกับตัวเองอาจไม่ใช่ความผิด แต่การกังวลหรือคำนึงถึงผู้อื่นบ้างเป็นการดีกว่า มนุษย์ต่างเป็นเพื่อนร่วมทุกข์กัน เป็นความจริงอย่างไม่ต้องสงสัย

เป็นบทเริ่มต้นแห่งความเมตตากรุณา และความเป็นเพื่อน

แต่ปรัชญาอาจถูกเปลี่ยนแปลงความหมาย ไปตามวันเวลาและความหลงผิด ความโลภความโง่เขลาของมนุษย์ ที่พยายามกลบเกลื่อนด้วยเหตุผลทางวิทยาศาสตร์ว่าเป็นความฉลาดล้ำ แล้วต่อมามนุษย์กลายเป็นศัตรูกันอย่างน่าละอาย

– – –

บันทึกการเดินทางเยือนเมืองจีน (บรรยากาศหลังปฏิวัติโดยประชาชน) ของนักเขียนไทย ภายในเวลาอันเร่งรีบ ปักกิ่ง นานกิง เซียงไฮ้ และกวางโจว  ภาษาเขียนที่ใช้ในเล่มนี้ของรงค์ ย่อมแตกต่างจากภาษาสวิงสวายในนิยายวรรณกรรม กล่าวคือเป็นภาษาที่ใช้เขียนจดบันทึกเรื่องราว ต่างๆที่ได้พบเห็น สัมผัส และ สอบถามจากสิ่งต่างๆรอบตัวที่พ้นผ่าน โดยมิใช่เพียงการเฝ้ามองดูและนึกเขียนเทียนพรรษาเอาเอง

โจ๋ว หม่า กวาน ฮวา

โจ๋ว – ขี่
หม่า – ม้า
กวาน – รื่นเริงหรือ ชมเชย
ฮวา – ดอกไม้

โจ๋ว หม่า กวาน ฮว่า หมายความเรียงตามตัวอักษรคือ ขี่ม้าชมดอกไม้ แปลตามความหมายทำนองเปรียบเปรยตามสำนวนจีนคือ "ท่องเที่ยวและมองเห็นอย่างผิวเผิน"

ที่ว่าผิวเผินในความหมายของรงค์ วงษ์สวรรค์ สำหรับผู้อ่านอย่างข้าพเจ้า อ่านแล้วรู้สึกว่า นี่ขนาดท่องเที่ยวอย่างผิวเผินของรงค์ ยังบรรจงบันทึกเรื่องราวมากมายเกี่ยวกับจีนหลังปฏิวัติทั้งในแง่มุมการเมือง ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ตลอดจนไม่ได้มองข้ามความเป็นอยู่ของประชาชนในทุกระดับ นับตั้งแต่นักธุรกิจการเมือง ศิลปินผู้สร้างงานศิลปะ ตลอดจนชาวนากรรมกรที่เป็นกำลังสำคัญของประเทศจีนยุคนั้น

สารคดีท่องเที่ยว มิเพียงเป็นการเขียนถึงสถานที่และประวัติศาสตร์ของมันเท่านั้น แต่ลมหายใจของผู้คนก็นับเป็นองค์ประกอบหนึ่งของเมือง ที่ทำให้เรารู้สึกได้สึก

การมีชีวิต

หนังสือเล่มนี้ นอกจากจะเป็นการเขียนถึงจีน เรื่องราวต่างๆสามารถสร้างความเพลิดเพลินและนำเสนอมุมมองในด้านดีที่ควรนำเอามาปรับใช้ในการพัฒนาบ้านเมือง

ยกตัวอย่างเช่นการประยุกต์วัฒนธรรมเดิมให้เข้ากับวัฒนธรรมสากลแล้วผลักดันตัวเองให้เป็นสากลได้

สำหรับนักเขียนแล้ว น่าจะได้ศึกษากระบวนการวิธีการทำงานของนักเขียนในบรรยากาศของนักข่าวนักเดินทางภาคสนามในการเก็บข้อมูล เฝ้าสังเกตการณ์ และ ตั้งประเด็นในการค้นหาข้อมูล เหล่านี้น่าจะเป็นประโยชน์สำหรับนักเขียนรุ่นใหม่ๆ ที่นึกภาพไม่ออกว่า นักเขียนสมัยก่อนเขามีวิธีการทำงานกันอย่างไร แน่นอนว่า เรื่องสุรานารีคงต้องมีผู้ปกครองให้คำแนะนำขณะอ่านหนังสือเล่มนี้

โดยเฉพาะข้อคิดเห็นที่ผู้เขียนมีต่องานศิลปะ

ปิดม่าน – ความเคลื่อนไหวทุกอิริยาบถเพื่ออธิบายเรื่องราวนาน ๖๐ นาที และอธิบายด้วยดนตรีกับการเริงระบำเท่านั้น

ข้าพเจ้าปรบมือให้รางวัลรุนแรงเท่ากับคนอื่นในโรงละคร

ศิลปะเพื่อศิลปะ หรือ ศิลปะเพื่อชีวิต มันเป็นอื่นไปไม่ได้นอกจากศิลปะและความรื่นรมณ์

คนติดคัมภีร์อย่างบ้าคลั่ง นักการเมืองโง่ หรือนักปฏิวัติจอมปลอม พยายามแปลความหมายของมัน และเย้ยหยันผู้อื่นที่ไม่คล้อยตามโดยที่ไม่คิดว่ากังวานเย้ยหยันนั้น มันสะท้อนกลับไปตบหน้าเขา

สาบาน ข้าพเจ้าเชื่อว่าศิลปะรับใช้ประชาชน โดยเหตุผลทางความผูกพันกับ พื้นดิน แม่น้ำ ภูเขา ต้นไม้ แต่ไม่ใช่ด้วยการล้อเลียนทางทฤษฎี แล้วพยายามยัดเยียด อย่างขัดขืนความรู้สึกและความจริงในสังคม

ซึ่งไม่เหมือนกัน

“ความโลภแต่งงานกับความโง่ ผลิดอกออกผลเป็นความบาป”

– รงค์ วงษ์สวรรค์ –

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: