book review : ราตรีสงัด ราตรีสวัสดิ์

โลกเคลื่อนตามจักรราศี มีทิวา มีราตรีเป็นแผนที่แห่งเวลา อาบอุ่นไอสุริยา เพื่อผลิงอกชีวิตบรรจง ตราบเท่าอาทิตย์ยังคง องค์ธาตุยังครบ จะโคจร ก่อเป็นวัฏอันบวร และวังวนแห่งคืนวัน

ใต้แสงตะวัน : เสกสรรค์ ประเสริฐกุล

ไฟดับ - ข้าพเจ้าทำอะไรไม่ได้นอกจากเดินออกมายืนรับลมที่ระเบียงห้อง ลมพัดเบาเหมือนเด็กวัยรุ่นเสือกเกิดอารมณ์อยากขี้เกียจ แต่นั้นไม่ใช่ปัญหาวาระประเทศ -ข้าฯจึงวางไว้ภายหลัง จากนั้นยืนมองสิ่งต่างๆภายหน้า

ด้วยความสูงจากระดับน้ำทะเลไม่มากมาย ข้าฯเห็นสิ่งต่างๆเคลื่อนไหวเบื้องล่าง แสงไฟ เสียงเพลง เสียงคนพูดคุย-หากเขาพูดเสียงดัง บ้างตะโกนด่าทอต่อกันและไม่นานกอดคอกินเหล้าร้องเพลง ชีวิตหมุนเวียน บ้างสับสน บ้างเป็นวงจรชัดเจนซ้ำซาก บางครั้งไฟดับไปไม่ทั่วถึง เรายังสามารถมองเห็นชีวิตอื่นที่อาศัยแสงไฟในราตรีเดียวกันได้ ชวนให้นึกถึงเรื่องราวเรื่องหนึ่ง

ข้าพเจ้าอยากเล่า แม้จะไม่มีใครอยากฟังก็ตาม

bookreview : เอกเขนกใจใต้ร่มอักษรเย็น

โลกเย็นๆ ความเรียงงดงาม โดย กิจการ ช่วยชูวงศ์ ผลงานเข้ารอบสุดท้ายนายอินทร์อะวอร์ด ประจำปี ๒๕๔๙	ป่าน้ำค้าง : กวีนิพนธ์ โดย กนกพงศ์ สงสมพันธุ์	ในหุบเขา : กวีนิพนธ์ โดย กนกพงศ์ สงสมพันธุ์

ต้นฉบับ BOOKREVIEW ก้าวที่ ๓๐ : เอกเขนกใจใต้ร่มอักษรเย็น

คนกวาดถนนพักผ่อนจากเหล้าจนรู้สึกวิงเวียนขณะลุกเดิน

แล้วก็รากรดถนน–ทิ้งไว้ให้เป็นหน้าที่ของคนกวาดถนนเวรกลางคืน แต่บางทีหมาอาจจะรีบมาแย่งกินก่อน มันก็รู้สึกง่วงนอนเหมือนกัน เหมือนกับใบไม้ และเหมือนก้อนหิน–ซึ่งต่างพักผ่อนอย่างบรมสุข

คนและปีศาจเท่านั้นยังมิรู้ความหมายของการพักผ่อน

-การพักผ่อนบรมสุขของใบไม้ / วานปีศาจเขียน-

วันหยุดยาว – ในขณะเห็นคำนี้ หากไม่ทบทวนความคิด-ถึงจำนวนวันที่เหลือของการงาน ก็เคร่งสีหน้าวางแผนการณ์จัดแจงแยกแยะเวลาที่มีค่านี้ไปกับการเดินทาง ท่องเที่ยว พบเจอผู้คน สถานที่ หรืออะไรก็ตามแต่ที่สามัญชนเราเรียกว่าการ ‘พักผ่อน’ หรือ ‘ท่องเที่ยว’

พูดก็พูดเถอะ เคยมีคนเอ่ะใจนับปริมาณวันหยุดราชการของประเทศเราเหมือนกัน ได้จำนวนคร่าวๆแบบเป็นกันเองว่า มีถึงหนึ่งในสามของปี อันนี้ยังไม่ได้นับรวมวันหยุดในสถานการณ์ฉุกเฉินที่มีประปรายเป็นระยะขณะนี้

เราสูญเสียมันไปตอนไหน : อธิคม คุณาวุฒิ

 

เราสูญเสียมันไปตอนไหน : อธิคม คุณาวุฒิ

สำนักพิมพ์ พิมพ์บูรพา

เขาเดินทางมาถึงสำนักงานประมาณสามทุ่มเศษ หอบหิ้วกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ ลังกระดาษใส่สัมภาระ และกระเป๋าขนาดย่อม รวม 5-6 ใบ ตัวจริงของชายหนุ่มวัยไม่ถึง 30 ที่เพื่อนผมแนะนำไว้ ดูแล้วมีอายุกว่าที่ผมประเมินไว้ในใจมากเอาการ ผู้ชายร่างเล็กผิวขาว หน้าตาเกลี้ยงเกลาตามแบบฉบับคนภาคเหนือ สวมแว่นตากรอบใหญ่ทรงสุภาพ หวีผมเรียบแปล้ กางเกงสแล็คสีเข้มรีดจนจีบโง้ง รองเท้าหนังสีดำขัดสะอาด

ที่สะดุดตากว่าอย่างอื่นคือ เสื้อผ้าไหมแขนสั้นสีชมพูตัวนั้น มันเหมือนเครื่องแบบที่พวกนักการเมือง และข้าราชการนิยมใส่เวลาออกงานใหญ่ ยิ่งพอโดนแสงไฟสีเหลืองในสำนักงานแล้ว เนื้อผ้าไหมสีชมพูยิ่งทอประกายแวววาวเพิ่มสง่าราศีให้กับผู้สวมใส่ดูดีขึ้นหลายเท่า

-นกบาดเจ็บบางตัว-

นกบาดเจ็บบางตัว- เป็นเรื่องเล่าที่พูดถึง คนต่างจังหวัดคนหนึ่ง ที่เดินทางเข้ามาหวังพึ่งพิงการงานในเมือง

ห้วงยามแห่งความพ่ายแพ้ : เสกสรรค์ ประเสริฐกุล

ห้วงยามแห่งความพ่ายแพ้ : เสกสรรค์ ประเสริฐกุล

รวมความเรียง 9 หัวข้อ

แต่ถ้าผู้ชายคนหนึ่ง ได้เทใจทุ่มชีวิตให้กับอะไรสักอย่าง กระทั่งนิยามความถูกต้องดีงามไว้กับสิ่งนั้น ชัยชนะในเรื่องนี้ ย่อมหมายถึงการเดินทางไปพบความครบถ้วนของตัวตนในเบื้องลึกของความรู้สึก

ส่วนการพ่ายแพ้ย่อมไม่อาจเป็นอื่น นอกจากการถอนรากถอนโคนชีวิตของเขา ชีวิตที่อาจกอบกู้ขึ้นมาใหม่ได้ แต่จะไม่มีวันเหมือนเดิม

- ห้วงยามแห่งความพ่ายแพ้ -

จากผู้อ่าน : ความเรียงว่าด้วยการเดินทางย้อนเวลาของผู้เขียน (ผู้อ่านคิดอย่างนั้น) กลับไปที่เดิม-ที่เคยมีประวัติศาสตร์กับตรงนั้น ทบทวนที่สิ่งเป็นมา และสิ่งที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน ข้าพเจ้าก็เป็นอีกคนหนึ่ง ที่มักจดจำประวัติส่วนตัวในพื้นๆต่างๆที่ได้เดินทางผ่านมา มีความเกี่ยวข้องกับผู้คน ต้นไม้ ผิวดิน พื้นน้ำ หรือลอนลมในแต่ละห้วงยาม…

แลกกันอ่าน : เล่นกับโลกไกลบ้าน

เล่นกับโลกไกลบ้าน : สารคดีลำดับที่๔๑
กิจการ ช่วยชูวงศ์ : ผู้เขียน
๒๐๙ หน้าในราคา ๑๘๕ บาท

เล่นกับโลกไกลบ้านนั้นเป็นงานเขียนสารคดีเชิงบันทึก จะว่าคล้ายสารคดีท่องเที่ยวก็เรียกได้เหมือนกัน เพราะผู้เขียนพาเราเดินทางไปด้วยกันกับสายตาและความคิด เป็นความเรียงประกอบภาพถ่ายที่สวยงาม ที่ข้าพเจ้าชอบเล่มนี้เพราะภาษาที่ใช้ง่ายและงดงาม ภาพและเรื่องราวในหนังสือนี้เกิดขึ้นที่เมือง บริสตอล ประเทศอังกฤษ บรรยากาศเย็นๆชื้นๆ

เนื่องจากภูมิประเทศและอากาศทำให้เป็นเช่นนั้น ภาษาการเล่าเรื่องจึงชวนดับร้อนได้ดีนักเชียว รวมถึงมุมมองความคิดในการมองสิ่งต่างๆรอบตัวอย่างเป็นมิตรและงดงามเสมอ แม้ในสิ่งเล็กน้อยก็ยังสามารถค้นหาความงามที่ยิ่งใหญ่จากในนั้นได้ ราวกับว่าโลกนี้จะสวยงามหรือเลวร้ายนั้นเพียงขึ้นอยู่กับจุดที่เรายืนมอง และจุดที่เราคิดจริงๆ…

[อ่านต่อ...]

แลกกันอ่าน : ความฝันโง่ๆในวันที่ถอดหมวก

ความฝันโง่ ๆ : วินทร์ เลียววาริณ
บรรณาธิการ : ปริสนา บุญสินสุข

วันที่ถอดหมวก : ความเรียงว่าด้วยอิสรภาพจากตัวตน
เสกสรรค์ ประเสริฐกุล : รวมบทความใน นิตยสาร ฅ. คน ฉบับที่ 1-16

สองเล่มสองเรื่องกับคำทักทายของสองมาร

[อ่านต่อ...]

หนังสือหนังหา : ปริศนาแห่งหิมพานต์

ปริศนาแห่งหิมพานต์ : พิศณุ ศุ ภ.

นรกสวรรค์ และพรหมโลก สามดินแดนที่เฉียดใกล้ประตูนิพพาน

“ชีวิตมนุษย์ดุจความฝันดั่งมายา ดั่งเป็นจริง ท่านแน่ใจหรือว่า ขณะนี้มิได้กำลังฝันไป
โลกตื่นหรือโลกฝันกันแน่แท้จริง”

-วาทะของเลี่ยจื่อ-

“หิมพานต์” นับเป็นสถานที่ๆข้าพเจ้าใฝ่ฝันอยากเดินทางเข้าไป นั่นเป็นภาพฝันตอนเมื่อยังเด็กครั้งที่ยังนั่งอยู่หน้าจอดูละครย้อนยุค สี่กุมาร พระทินวงศ์ สุวรรณสาม หรือเรื่องอะไรมากมายจำไม่ได้ ทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมานั้นล้วนมีฉากหลังเป็นภาพของไตรภูมิตามความเชื่อทางพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน