หนังสือ ต้นส้มแสนรัก ภาค1
ผู้แต่ง โจเซ่ วาสคอนเซลอส
แปล สมบัติ เครือทอง
สำนักพิมพ์ ประพันธ์สาส์น
ISBN 974-230-688-5
พิมพ์ ครั้งที่ 4 เมษายน 2541
ราคา 98 บาท
จริงๆแล้วฉันเองก็ไม่เคยคิดอยากจะอ่านต้นส้มแสนรักนี้สักเท่าใด ทั้งๆที่หนังสือเล่มนี้
เป็นที่รู้จักถึงขั้นเป็นหนังสือแนะนำและออกจะเป้นที่ชื่นชอบของหนอนหนังสือเสียด้วย
หลายวันก่อนได้คุยกับเพื่อนผู้แลกเปลี่ยนหนังสือกันอ่านอยู่เสมอ เธออยากให้อ่าน
หนังสือเล่มนี้มากๆ คนชอบอ่านวรรณกรรมเยาวชนอย่างฉันสมควรต้องอ่าน พลาดมาได้
อย่างไร แถมยังย้ำนักย้ำหนาว่า ระวังจะเสียน้ำตาไม่รู้ตัว…โธ่เอ๋ย จะสักเท่าไรกันเชียว
แนะนำโดย : MagicMoment
ต้นส้มแสนรักเป็นเรื่องราวของ เซเซ่เด็กชายชาวบราซิลวัย 5 ขวบ สำหรับฉันแล้ว เซเซ่
เป้นเด็กที่มีจินตนาการล้นเหลือ ซนอย่างร้ายกาจอยู่บ้างแต่ก็ฉลาดเฉลียวทีเดียว ฉันเอง
ยังอดนึกตามไปไม่ได้ว่า นี่ฉันทำจินตนาการหล่นหายไปไหนหมดกัน
ฉันชื่นชมวิธีการเล่าเรื่องของผู้เขียนที่สรรค์สร้างให้เซเซ่เป็นเด็กที่น่ารักไร้เดียงสา ใน
ขณะเดียวกันกับที่บางคราเซเซ่ก็ดูจะเข้าใจความเป็นจริงของชีวิตได้อย่างไม่น่าเชื่อ
แน่นอนว่าเรื่องราวในวัยเด็กไม่ใช่มีแต่เรื่องสวยงามเสมอไป ผู้เขียนยังถ่ายทอดความ
จริงที่แสนจะโหดร้ายไปสักหน่อยสำหรับเด็ก(ในความคิดฉันเอง) ทั้งในสภาพความเป็น
อยู่ ของชนชั้นล่างทางสังคม ความยากจน อารมณ์รุนแรงเกรี้ยวกราดของผู้ใหญ่
หะแรกฉันอ่านเรื่องนี้ด้วยความระมัดระวังเนื่องจากค้านในใจอยู่เสมอว่า มันจะเศร้าสักแค่
ไหนกันเชียว แต่ไม่ทันจะตั้งตัว ฉันก็ได้ทึ่งกับความใจร้ายของผู้เขียนที่บีบน้ำตาของฉัน
ออกมาได้อย่างเยือกเย็น โดยใช้ความเดียงสาของเด็กมาเป็นเครื่องมือ แบบที่เรียกได้
ว่าทำเอาคนอ่านน้ำตาไหลไม่รู้เนื้อรู้ตัวทีเดียว…
เจ็บใจจริงๆ -_-’
///
” โปรตุก้า”
“หือ”
“ฉันอยากอยู่ใกล้นายตลอดกาลเลยรู้มั้ย”
“ทำไมรึ”
“เพราะนายเป็นคนที่ใจดีที่สุดในโลกนะซิ เวลาอยู่กับนายฉันไม่เกเรจนถูกด่าอีกเลย
ฉันรู้สึกว่า “พระอาทิตย์ สาดแสงแห่งความสุขเข้ามาเต็มหัวใจของฉันเลยล่ะ”
“ตอนนี้ผมรู้แล้วล่ะว่าความเจ็บปวดที่แท้จริงนั้นคืออะไร ความเจ็บปวดนั้นไม่ใช่การถูกตี
จนสลบไสลหรอก ไม่ใช่การถูกแก้วบาดเท้าและถูกเย็บแผลที่ร้านหมอ ความเจ็บปวดคือ
อะไรอย่างหนึ่ง ที่ทำให้หัวใจของคุณแตกสลายและต้องตายจากไปโดยไม่อาจจะเล่า
ความลับของคุณให้ใครฟังได้เลย”
แนะนำโดย : MagicMoment
สิงหาคม 6, 2009 ที่ 1:51 pm |
อ่านแล้วค่ะ
ร้องไห้สะอึกสะอื้นเลยทีเดียว
จริงอย่างที่คุณบอก
ผู้เขียนจะบีบน้ำตาเราออกมาได้อยา่งที่เราไม่รู้เนื้อรู้ตัว
มันเป็นแบบนั้นจริงๆ