ก้าวสัญจร (๑) : ในวันนั้น (เบื้องต้น)

เช้าวันอาทิตย์ 19-กค-2552

อากาศไม่แจ่มใสเท่าไรนัก แต่หายใจเข้าออกได้ตามปกติ ไม่มีอาการเจ็บป่วยที่คนส่วนใหญ่หวาดเกรงรบกวน -นั่นละ บางคนว่าจะแหกตาตื่นมาทำไม  แต่เพราะดันเป็นพวกชอบหาเรื่อง เลยต้องถีบตัวเองออกจากเตียงอุ่น ออกไปหาเรื่องแต่เช้ามืด

ในเวลาต่อมา : เมื่อก้าวฯได้ถึงเวลา-หาเรื่อง สมาชิกเท่าที่อยากมีเรื่องก็เดินทางมาพบเจอกัน ณ สถานนัดหมาย รายนามประกอบไปด้วย

ฅนต้นเรื่อง หรือทีมงาน ก้าวรอก้าว ที่แค่ต้นฉบับในแต่ละปักษ์ยังชักหน้าไม่พ้นหลัง ยังหาเรื่องใส่ตัว มีใครบ้างละ? เลขาใหญ่ ใหญ่ทั้งขาและอายุ-อุอุ พี่หนุงหนิง เลขาน้อย สามจุด ผู้ช่วยเลขาน้อยพี่ นก เอดีประจำก้าว ไป๊ป -ยางมะตอยสีชมพู

ฅนตามมามีเรื่อง หรือเพื่อนๆจากบ้านหนอนที่อยากมีเรื่อง ประกอบไปด้วย นีน่า ลูกครึ่งไทย-สยาม น้องโตโต้ นามแฝงว่า ท่านเจ้าคุณ น้องปอ ชื่อย่อในเว็ปหนอนเรียกว่า พีพี น้องสุดท้องของก๊วนหาเรื่อง

มาถึงพร้อมหน้าราวเกือบเก้านาฬิกา เลขาใหญ่จัดให้สุมหัวกันก่อน เพื่อกล่าวถึงวัตถุประสงค์โครงการ และภาพร่างของสิ่งจะทำกันในวันเดียวนี้ จากนั้นเลขาน้อยผู้ซึ่งถูกเลขาใหญ่หลอกให้เดินวนสวนสัตว์รอบหนึ่งก่อนจึงได้ชี้แผนที่การเดินดูสวนสัตว์อย่างคร่าวๆ เอาเป็นว่าเราก็ได้เวลาเดินหาเรื่องกันเสียที

ระหว่าเดินชมสัตว์ คน กา และน้องนุ้น(วรนุช) แต่ละคนก็เริ่มมองหาเรื่องของตัวเองไปเรื่อยๆ เดินไปคุยกันไป ถ่ายรูปเก็บไว้บ้าง ถ่ายตัวเองบ้าง ถ่ายสัตว์บ้าง ถ่ายตัวเองคู่กับสัวต์บ้าง ตามประสาคนมีแรง คนแก่ก็อยากกินโอวันตินที่เขาแจกฟรี- แต่ไม่กล้าไปขอ

พวกตากล้องก็ถ่ายดะ ถ่ายทุกอย่างไม่ได้เรื่องสักอย่าง-ฮา

เดินวนมาสุดพ้นแนวเขตแสดงสัตว์ ต่อจากนั้นเป็นร้านอาหารและสวนสนุกแล้ว ทุกคนนั่งพักกันดื่มน้ำทานขนม พี่น่าแจกขนมคนละห่อ พีพีโทรศัพท์ไปถ่ายรูปไป เดินไป เหลือแต่กินไปเท่านั้น(เอิ๊ก-สามารถ)

มุมสวยตรงบึงน้ำ อากาศเย็นเพราะลมโชย มีร้านขายอาหารและขนมอยู่ใกล้ ที่นั่งก็ดูดทวารได้ดีเหลือเกิน เกือบสิบเอ็ดโมงยังเดินไม่ถึงครึ่งสวนสัตว์ เลขาใหญ่เตรียมจัดทัพเดินต่อ ทว่า-บรรดาลูกสมุนเงียบกรึ๊บ…

กรึ๊บๆ… นิ่ง ไม่พูดแต่แสดงสีหน้าว่า อีกนิดหนึ่งน่า… บรรยากาศมันน่าเดินที่ไหนเล่าอะเจ๊  –_-“

แต่ไหนๆก็ชอบหาเรื่องกันแล้ว จำต้องเดินต่อไป เดินๆๆ มีเรื่องมากมายรายทาง แต่เราก็เดินๆๆ มองสองข้างทางเห็นคน เดินๆๆ คนมากมายหลายคน เดินๆๆ เจอคนน่าสนใจก็แวะชมดู เดินจนครบ ดูจนอิ่ม กินจนเอม จากนั้นก็พลันรู้ตัวว่า พวกตนเดินกลับมายืนตรงจุดรื่นรมณ์

ตรงที่เราไม่อยากลุกไปตอนแรกนั่นละ : )

บ่ายสองพอดี-เด๊ะ พี่ใหญ่ของก๊วนจึงดำเนินรายการเขียนเรื่อง ผู้ช่วยเลขาน้อยแจกอุปกรณ์เขียนเรื่อง กระดาษคนละแผ่น แรกว่าจะนั่งเขียนที่เดียวกัน แต่กลัวว่าเขียนกันไป มองหน้ากันไปจะชวนคุยกันจนไม่ได้เรื่อง ก็เลยวงแตกไปหนึ่งชั่วโมงเพื่อไปนั่งเขียนเรื่องของแต่ละคน

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ได้มาคนละเรื่อง จากนั่นแบ่งปันเรื่องราวที่เขียนสู่กันฟัง ได้ฟัง ได้คิดตาม ได้แสดงความเห็นอย่างไม่ต้องผ่านตัวอักษร เจ็ดเรื่องเจ็ดรส เขียนเล่าได้หมดคนเขียนคงบ้าไปแล้ว

ถึงตอนท้าย แบ่งปันเรื่องราว มีของฝากต่างแลกกัน ประทับใจยินดีในไมตรีภาพ แม้แผ่นกระดาษน้อยนิดแต่ความคิดล้นเหลือและเผื่อแผ่  รอยยิ้มยังมีอีกมาก เรื่องราว ยังไม่อาจเล่าได้หมดตอนนี้

โปรดติดตามอ่านได้ฟรีๆ แบบเต็มๆ ใน

“ก้าวรอก้าว ฉบับ สัญจร” เร็ววันนี้ครับผม

เลขาน้อย : รายงาน-แค่พอประมาณ

ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมกันก้าวไปกับเรา

ด้วยจิตคารวะยิ่งขอรับ : )